"صحنه هایی از فیلم بیل را بکش"

بخش اول از فیلم بیل را بکش که در سال ۲۰۰۴ اکران شد و به قول راجر ایبرت منتقد صاحب نام امریکایی شمشیر هاتوری هانزایش چنان عقل و هوش از کله منتقدان ربود که سایر فیلم های آن سال امریکا از جمله فیلم سوفیا کاپولا فراموش شد. فیلم بی تردید عصاره برداشت تارانتینو از مفهوم سینماست که در طی ۲۰ سال فیلم بینی اش که او را به قول معروف بچه سینما کرده است. فیلم بازگشتی کاملا فرامدرن به سینماست ّهمان که تارانتینو با پالپ فیکشن آغاز کرد. ارجاعات فیلم به صورت کاملا آگاهانه علاقه تارانتینو به سینمای درجه "ب" آسیای شرقی را نمایش می دهد و هر چند در نگاه اول به فیلمی رزمی در ستایش سینمای رزمی شبیه است ولی در حقیقت فیلم فراتر از این حرف هاست.

پیشنهاد من به شما برای دیدن فیلم جدید دو فیلم از سینمای سال ۲۰۰۶ آمریکا است : نورث کانتری و شیطان پراد می پوشد.